تبليغاتX
خیره به خورشید





















خیره به خورشید

شخصی و گاهی ادبی

سلام دوستان

میخوام بازم یه بخش کوچیک از داستان بازگشت رو براتون بذارم.

 

ای هم نوعان به راستی آنچه بر شما تنگ میگیرد روزگار را  تنها زیاده خواهی شماست .

آنک شیاطین مجالی یافته اند که نوع بشر را به عقوبتی دراندازند که آن حسد آنان است . ای شیاطین سرخ موی رقصنده نفرین حاطیس بر شما تا خوره ای  آنقدر جانتان را بمکد که مرگ آرزوی شما باشد .

((چون پیامبر این گفت ناگهان رقاصه که بر سکو ایستاده بود فریادی کشید و پوست تنش را به ناخن هایش درید . تمام اندام درونی او را زالوها پوشانده بودند . رقاصه به سمتی نامعلوم گم شد .))

و پیامبر باز گفت: شما از انسانهایی نباشید که زندگانتان از مردگانتان  یاری بخواهند چراکه فرشته ای گفت :

حرمت گذاردن آنان به مردگان به پاسداشت زندگی پرکثافت مردگانشان نیست چراکه این حرمت هرگز و هرگز زندگی دوباره مردگان نیست

مرگ بر آنان که خیره خیره دندان تیز برهم میسایند. آنانکه به طمع اندک نان یتیمان را غارت میکنند .

((چون پیامبر این گفت عده ای از انسان ها که به عدد انگشتان یک دست بودند افتادند و به سختی جان کندند و مردند))

و پیامبر گفت: آنها هرگز هدایت نمیشدند چرکه آنچه خورده میشود اگر آتش باشد در آن خیر و هدایتی نیست

........................

+نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم مهر 1386ساعت7:18 قبل از ظهرتوسط امید | |

سلام . روز خوبی داشته باشید . میخوام بخشی از شعر بلندم رو براتون بذارم و امیدوارم که خوشتون بیاد

غریزه بر سطح رنگ ها میدود

و تو آفریده میشوی

و منطق تو زیباست

((( اگر دری گشوده نشود ،شکسته میشود)))

و او با نوازش

سنگ ها را پرنده میکرد

هرچند رنگشان سرخی رستنگاه تو را به خاطر آورد

که سر به پشیمانی

بر آنها کوفته ای

+نوشته شده در شنبه هفتم مهر 1386ساعت9:39 قبل از ظهرتوسط امید | |

فاحشه گان زیباترند                                              

                         چرا که چشمهای تو خیانت خوست

+نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت1:16 بعد از ظهرتوسط امید | |

نمی خواهم به یاد آورم فصول آرامش را

                  شبهای ساحل و شنهای دریا را

                         و انگشتانی که از سست ترین چیزها

                                                    کاخی ابدی می ساخت

و پنجره های بی روزن

التماس نور را نادیده میگیرند

 

و من

وحشت رامش را

در رانهای اسب های وحشی دیده ام

 

و اگر آنها بدانند نوازش صاعقه ای ست

                   که فرود آمدنش قطعی ست

                             دیگر چشم را در چشم رها نمی کنند

                                    و لحظه ها را فشرده نمی کنند

                                                            که روز آفتابی

                                                        خلاصه همه اطمینان هاست

+نوشته شده در یکشنبه یکم مهر 1386ساعت9:49 قبل از ظهرتوسط امید | |